سلام...
چه خوش سرايد شيخ اجل سعدي عليه الرحمه که:
اگر در جهان از جهان رستهاي است،
در از خلق بر خويشتن بستهاي است
کس از دست جور زبانها نرست
اگر خودنماي است و گر حق پرست
اگر بر پري چون ملک ز آسمان
به دامن در آويزدت بد گمان
به کوشش توان دجله را پيش بست
نشايد زبان بدانديش بست
فراهم نشينند تردامنان
که اين زهد خشک است و آن دام نان
تو روي از پرستيدن حق مپيچ
بهل تا نگيرند خلقت به هيچ
چو راضي شد از بنده يزدان پاک
گر اينها نگردند راضي چه باک؟